Τέταρτη διάσταση


Η κάθε μέρα έρχεται ίδια με τη προηγούμενη,
ο χρόνος, λέει, κατοικεί γύρω μας,
ποτέ δε περνά ˙
αιωρείται πάνω απ’ τα κεφάλια μας
καπνίζει απ’ το τσιγάρο μας,
τρώει απ’ το φαί μας,
πίνει απ’ το νερό μας,
το βράδυ πέφτει για ύπνο δίπλα μας
κι εμείς παλεύουμε
με τα φαντάσματα του παρελθόντος στα όνειρα μας

Comments

Anonymous said…
Mπαίνω στον πειρασμό να πειράξω μια λέξη.
Τη λέξη χρόνος.
και να την κάνω γυναίκα, ή έρωτας.
Ελπίζω να μου το συγχωρήσεις.
Kάτι πάλι γίνεται σήμερα με το blogger.
O προηγούμενος ήμουν εγω.
AleXandros K. said…
Ο χρόνος ως τέταρτη (και μη ορατή) διάσταση μεταμορφώνεται και μεταστρέφεται συνεχώς παίρνοντας τη μορφή αυτού που άφησε μια θύμηση, ένα γλυκό ή πικρό ανατρίχιασμα. Αποδεκτή, λοιπόν, η αλλαγή σου συνονόματε...
imarias said…
συγχαρητήρια για τα ποιήματα αλλά και για τα απλά, αυτονόητα υλικά, που δεν βρίσκονται ευκολα, κυρίως για τη φωτο του ναού του απόλλωνα.βέβαια στην τέταρη διάσταση έρχεσαι δεύτερος μετά τον Γ. Ρίτσο, το ξέρεις φαντάζομαι :)
AleXandros K. said…
imaria σε ευχαριστώ για το πέρασμα σου απ' τη σελίδα....ίσως αυτά τα απλά αυτονόητα που λες είναι που κάνουν τη ζωή τόσο σύνθετη τελικά!

Δε θα έμπαινα στη διαδικασία να συγκρίνω την "Τέταρτη διάσταση" του Ρίτσου με αυτό το μικρό ποίημα...εξάλλου είναι διαφορετικού περιεχομένου και σίγουρα βεληνεκούς...
Θα χαρώ να σε ξαναδώ!

Popular posts from this blog

Αργύρης Χιόνης - Χερια

Χρόνος

Αυτοκαταστροφή