Posts

Showing posts from April, 2009

Οι χυμοί της θλίψης

Πλανιέται η μέρα στην εναγώνια παρηγοριά
σα ξεφτισμένο κρόσσι στη γωνιά που φιληθήκαμε
καρφώνει συμβολές, λιώνει σημάδια
εκεί που εκβάλουν οι χυμοί της θλίψης

Χάνεται η νύχτα στο μαύρο βάσανο
αυτής της πίκρας της βουβής που σ’ αγκυλώνει
κάνει πως φεύγει εκείνη η θύμηση η παλιά
μα στο λαιμό σου έχει δεθεί ο ήχος αυτής της λέξης που σκοτώνει

Αυτή η μέρα η βουβή σα ξεχασμένη προσευχή
είναι η συμπόνια, ειν' ενοχή και η συχώρεση
γυρνάει, φεύγει ψάχνει μια διέξοδο να βρει
μα η απουσία φυλακή, μπλεγμένη λέξη στο δίχτυ μίας ώρας που τελειώνει