Posts

Showing posts from October, 2008

Jack Kerouac

Image
"Τι είναι αυτό το συναίσθημα που σας σφίγγει όταν φεύγετε με τ’ αμάξι αφήνοντας πίσω σας ανθρώπους που τους βλέπετε να μικραίνουν μέσα στην πεδιάδα μέχρι που τελικά εξαφανίζονται; Είναι ο απέραντος κόσμος που μας βαραίνει κι είναι ο αποχαιρετισμός. Παρ’ όλ’ αυτά στρέφουμε προς τα μπρος, για την επόμενη τρελή περιπέτεια κάτω απ’ τους ουρανούς." (σελ. 203)

Jack Kerouac “Στο Δρόμο” (Μετάφραση: Δήμητρα Νικολοπούλου, Εκδόσεις: ΠΛΕΘΡΟΝ)
Πίνακας από εδώ

Seven (7)

Μετά από την πρόσκληση της Αγγελίνας την οποία και ευχαριστώ ιδού η δική μου συμμετοχή στο χαριτωμένο παιχνίδι με το συμβολικό αριθμό 7!

Οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν ως εξής:
Βάλε Link (σύνδεση) προς το άτομο που σε έκανε tag. Γράψε 7 αλήθειες για σένα στο blog σου, κάποιες κοινές, κάποιες περίεργες. Κάνε tag 7 άτομα στο τέλος της ανάρτησης βάζοντας τα ονόματα τους και links προς το blog τους. Ειδοποίησε τους ότι τους έχεις κάνει tag αφήνοντας σχόλιο στο blog τους.

Ιδού λοιπόν η δική μου επτάδα

1) Μου αρέσει να κλείνω τα μάτια μου καθώς περπατώ μόνος τη νύχτα στο δρόμο (όχι όταν έχει κίνηση βεβαίως!)
2) Απολαμβάνω το καλό φαγητό με καλή παρέα
3) Ένα καλό βιβλίο μπορεί να γίνει η καλύτερη συντροφιά μου
4) Ως εκ τούτου, ξοδεύω τα περισσότερα χρήματα μου στο φαγητό και στα βιβλία
5) Βαριέμαι εύκολα
6) Έχω μια συνεχή ψευδαίσθηση ασφάλειας
7) Δεν απολαμβάνω ιδιαίτερα τα blogoπαιχνίδια !

Και επειδή πρέπει να σύρω κι άλλους 7 σε αποκαλύψεις, προσκαλώ αν θέλουν να γράψουν 7 αλήθειες για τους εαυ…

Αισιόδοξη μελαγχολία

Image
Να ξεκινήσεις ένα πρωί να φύγεις έτσι όπως δεν έκανες ποτέ
Να αφήσεις πίσω σου πρόσωπα, πράγματα, το καθαρό κρεβάτι σου
Να προχωράς χωρίς να ξέρεις που πας ούτε γιατί φεύγεις
Κάθε μέρα να είναι μια καινούρια αρχή στο τίποτα
Έτσι θα ξανάρχιζες τη ζωή σου
Σα να γεννιέσαι πάλι ξένος
Τι ευτυχία θα ήτανε να μπορούσες να ξεβολευτείς για λίγο
Να πεις δε θέλω τίποτα από κανέναν
Σας τα χαρίζω τα λεφτά και τις δουλείες σας
Σας τους χαρίζω τους έρωτες και τις αγάπες
Σας χαρίζω την ευτυχία μου
Κι έτσι γυμνός και μόνος
Διαβάτης της ζωής να μην νοιαστείς για τίποτα