Posts

Showing posts from August, 2008

Αντανάκλαση

Έχει ο χρόνος ένα ξυράφι
κι όλο ξύνει τις πληγές
ξεραμένα ενθύμια στο γκρεμό της αναπόλησης

Έχει η μνήμη ένα χαρτί
χαράσσει απάνω του αυλάκια να κυλούν ποτάμια
δάκρυα σπαρμένα στο λυγμό μιας μουσικής

Έχει η ζωή ένα μαύρο χαμόγελο
να γελάει σαν κλάμα
σκοτεινή εικόνα σε ένα γαλάζιο, κρύο, ουρανό

Έχει η αλήθεια ένα καθρέφτη
να βλέπει πρόσωπα σπασμένα
ρωγμές σαν ψέμα σε μια ύπαρξη σκιώδη

Έχεις εσύ ένα όνειρο
να το κρατάς σφιχτά στη χούφτα σαν κοιμάσαι
ασφυκτικά δεμένο γύρω απ’ το λαιμό ενός κλαυσίγελου

Κι έχω εγώ μονάχα ένα μολύβι
για να σκαλίζω τη ζωή στην άκρη του