Νίκος- Αλέξης Ασλάνογλου

Οι ξεχασμένοι ποιητές

Οι ξεχασμένοι ποιητές δεν έφυγαν, φυλλορροούν
σε όλες τις συνοικίες της πρωτεύουσας
στους κήπους της Δεξαμενής και στο Βοτανικό
και στους συνοικισμούς του Πειραιά μέχρι τα κρηπιδώματα
του λιμανιού, και στα παλιά διώροφα αργοσβήνουν

Οι ποιητές της σκοτεινής παράδοσης ενέδωσαν εις πείσμα
των καιρών
καταρρακώνουν τα καινούρια σχήματα
και ταξιδεύουνε προς την αντίθετη φορά
προς τους κατάφωτους συνοριακούς σταθμούς
στα ακραία φυλάκια

Comments

imarias said…
"Γιατί αυτη η ερήμωση/δεν είναι ποίημα, μουσική ή μαλακό φθινόπωρο/δε συνηθίζεται σα ρούχο-είναι τα μάτια ενός παιδιού /πνιγμένου"

από το ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΜΑ, συλλογή Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ, Νεφέλη 1985

και από τους πολύ αγαπημένους ο Ν.Α. Ασλάνογλου
ευχαριστούμε Αλέξανδρε
Πολύ καλή επιλογή, θα συμφωνήσω...
έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...
AleXandros K. said…
Από τους πολύ αξιόλογους σύγχρονους ποιητές που δεν πρέπει να ξεχαστούν.

Καλλιόπη και Μαρία χαίρομαι που σας άρεσε η επιλογή του ποιήματος.

Popular posts from this blog

Αργύρης Χιόνης - Χερια

Αυτοκαταστροφή

Αρλέτα