Σκιές


Κάποια στιγμή όλοι θα σ’ αφήσουν
Ο ύπνος θα ‘ρχεται κουλουριασμένος
Κι εσύ θα κλείνεις το στόμα σου
Να μη βγει η σιωπή
Από τα τόξα των ξεραμένων ματιών σου

Κάποτε όλοι φεύγουν
Ο ουρανός σκοτεινιάζει
Για να νυχτώσει την αναχώρηση
Πίσω από τις γρίλιες
Στην κόγχη περασμένων καλοκαιριών

Οι λέξεις θα χαθούν
Σαν κουμπιά
Δεμένα χαλαρά
Στα χέρια που μας άφησαν

Κάποτε όλοι φεύγουν
Ακόμα κι εκείνοι που δεν γύρισαν
Η ησυχία αναμετράται με τον κρεμασμένο χρόνο
Δίπλα στη ζέστη απ΄το καντήλι
Με το λάδι και το φυτίλι

Κάποτε ακόμα και τα όνειρα χάνονται
Κάτω απ’ το μαύρο χρώμα της σκιάς αυτών που φύγαν

Comments

Popular posts from this blog

Αργύρης Χιόνης - Χερια

Χρόνος

Αυτοκαταστροφή